Ik weet niet hoe dankbaar u bent, maar misschien is het met uw dankbaarheid net zo gesteld als met de mijne. Die heeft alle kenmerken en de bestaansomvang van een eendagsvlieg. Want laten we wel zijn, we hebben één dag per jaar apart gezet om God met dankbaarheid te zegenen. Op deze ene dag, en dan ook nog het liefst beperkt tot maximaal een uur, want dan zijn we nog net op tijd thuis voor de Champions League. Verder beperken we ons danken gemiddeld genomen tot: ‘Here, dank u voor dit eten…’, en omdat we christenen zijn prevelen we er haast onverstaanbaar en snel tussen neus en lippen achteraan: ‘…om Jezus wil’, waardoor onze dank toch nog iets meer body krijgt. Als we er ons tenminste nog de tijd voor gunnen. Want eten doen we vaak al tussen de bedrijven door. En daarmee is een nieuw schietgebed geboren. Dat is het (dank)gebed dat er vanwege alle drukte bij in schiet. 

God zegenen is je dankbaarheid body geven

De PKN wil, ook al staat het onder druk, de verbondenheid met het jodendom niet opgeven. Gelukkig, want van een gelovige jood kunnen we dankbaarheid leren. En die begint met zegenen. De Eeuwige zegenen, zoals een jood dat doet in het morgengebed. Gezegend (baruch zijt Gij, Koning der wereld, die de morgen ontbood en het licht hebt geroepen. biddenGod zegenen is God centraal stellen als Schepper. De ENE zegenen zoals Job deed, zelfs toen hij alles wat hem rijk maakte en hem lief en dierbaar was kwijtraakte. De ENE heeft gegeven, de ENE heeft genomen, de naam van de ENE zij gezegend! God zegenen is je dankbaarheid ‘body’ geven. De ‘body’ die voorspoed ervaart, de ‘body’ die tegenspoed ervaart. Door God te zegenen leren we om de dankbaarheid te leven. 

 

 

in de eucharistie gaat het om de ‘body’

Nu ik dat zo opschrijf staat mij levendig de viering van de Maaltijd van de Heer voor ogen. We vieren die iets vaker dan een handvol vingers. Maar te weinig voor twee handenvol. In de RK-traditie is er elke zondag de viering van de Maaltijd van de Heer. Deze heet ‘eucharistie’, dat letterlijk dankzeggen betekent. In de eucharistie gaat het om de ‘body’. Om Christus centraal te stellen die zijn lichaam liet breken voor een gebroken schepping. In zijn navolging zouden we onze dank ook eens wat meer body kunnen geven. Door onze dank te leven. In meeleven en medelijden door een naaste te zijn voor anderen. In het vieren van de Maaltijd van de Heer. Wat mij betreft meer dan zes keer per jaar. Maar laten we beginnen met elke ochtend God te zegenen. Die het licht heeft geroepen en ons roept om in zijn licht te leven.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s